Қарағанды облысында 20 мың кітап оқыған шопан тұрады. Мінәжат Исабеков балалық шағынан қой бағумен қатар рухани байлықты да қатар ұстаған. 75 жастағы қария қазір де кітапты қолынан тастамай, білімге деген сүйіспеншілігін сақтап келеді.
Мұнда 18 920 кітап қоры бар. Мінәжат Исабеков сол кітаптардың барлығымен танысып шыққан. Жаңа кітап түсе қалса, бірден кітапханаға келеді. Тарихи шығармалар мен шытырман оқиғалы туындыларға көбірек көңіл бөледі.
«Ашық айтсам, оған ұсына алатын кітаптарым дерлік қалмады. Мұнда ол бәрін оқып шықты. Жаңа кітаптар келгенде, мен дереу оған хабарласамын. Кейде ол кітаптың мүлде жаңа еместігін байқайды: тек мұқабасы өзгерген, ал мазмұны бұрын оқығанымен бірдей. Кейде оның аптасына екі рет кітапханаға келетіндігі үшін өзімді ыңғайсыз сезінемін. Мен де кітап оқығанды ұнатамын, бірақ, әрине, ол оқитындай көлемде емес», — дейді кітапханашы Зульфия Рахимова.
Мінәжат Исабеков:
Кітап оқу — менің хоббиім. Мысалы, отбасы дастарқан басында жиналғанда, бәрі өз істері туралы сөйлесіп жатқанда, мен шайымды ішіп отырып, кітап оқимын. Тек отыра беруге немесе жатып демалуға шыдай алмаймын: кем дегенде газетті оқып отыруым керек.
75 жастағы қария 20 мыңнан астам кітап оқыған. Бір кітапты орта есеппен екі күнде тәмамдайды. Кейбір шығармаларды қайта оқып шығатынын да жасырмайды.
«Мен үшін ең құнды кітаптар — Ильяс Есенберлиннің шығармалары. Сонымен қатар Кабдеш Жұмаділовтің туындыларын да зор қызығушылықпен оқимын. Толен Әбдіковтің шығармашылығы мен үшін өте жақын. Оның кітаптары өміршең әрі терең, нәзік психологияға толы. Әр шығармасынан өзіме маңызды сабақ аламын», — дейді зейнеткер Мінәжат Исабеков.
Ол 11 жасында ертегілер оқып бастаған. Ал алғашқы үлкен туындысы — Мұхтар Әуезовтің «Қараш-Қараш оқиғасы». Шығармадағы көптеген жолды қазір де жатқа айта алады.
«„Қараш-Қараш“ повесінің алғашқы абзацын жатқа білемін. Қазір сұрасаңыз, оның қалай басталатынын да, қалай аяқталатынын да айтып бере аламын. Бұл кітапты жылына екі рет қайта оқимын. Неге екенін білмеймін, бірақ дәл осы шығарма мен үшін ерекше қымбат: шынайы кітапқа деген махаббатым осыдан басталды», — дейді зейнеткер.
Ол 50 жыл бойы қой баққан шопан. Далада мал бағып жүріп, таза ауада талай автордың шығармаларын оқып шыққан. Оның айтуынша, әр туынды ой салды, өмірде темірқазықтай жол көрсетті.
Күміс Мұқышева, М. Исабековтің жұбайы:
Есімде, бұрын жаңа кітап болмаса, ол қатты уайымдайтын. Сол кезде мені көршілерге жіберіп, оқуға бірдеңе табуды өтінетін. Ал қонақтар келгенде, әңгіме жиі кітаптар төңірегінде пікірталасқа ұласатын. Ол шығарманың мазмұнын егжей-тегжейлі, толық түсіндіріп бере алатын.
Қазір көпшілік ғаламторды таңдайды. Дегенмен Тәттімбет ауылындағы кітапханада жас оқырмандар саны артып келеді. Мінәжат ата балаларға бағыт-бағдар беріп, ақыл-кеңесін аямайды.
Салтанат Бауыржан, оқушы:
Біз атамызды көп оқитын адам ретінде танимыз. Көбіне оны кітапханада көреміз. Қандай кітаптарды оқуға тұрарлық екенін жиі сұраймыз.
Балсезім Жолдыбай, оқушы:
Ол әрдайым кітапты бірден қолға алмау керегін айтады: алдымен кітапты қарап, кем дегенде екі абзацын оқу керек дейді. Егер қызық болса — жалғастыруға болады, ал қызық болмаса — ол кітапты әзірге оқымай қоя тұру керек.
Зейнеткер үшін «миды қартайтпаудың бір жолы — кітап оқу». Бұл — көзге де, көңілге де пайдалы әдет. Ең басты байлығы — кітапқа деген сүйіспеншілігін немерелеріне мұра етіп қалдыруды армандайды.
